Skip to main content

فولاد شاهان

راهنمای جامع و گام‌به‌گام نصب صفحه ستون (بیس پلیت) در سازه‌های فولادی

نصب صفحه ستون یا بیس پلیت (Base Plate) یکی از حساس‌ترین و سرنوشت‌سازترین مراحل در اجرای اسکلت‌های فلزی و سازه‌های صنعتی به شمار می‌رود. صفحه ستون به عنوان اولین عضو فولادی که بر روی فونداسیون بتنی قرار می‌گیرد، وظیفه دارد تمامی بارهای ثقلی، نیروهای محوری، برشی و لنگرهای خمشی ناشی از وزن طبقات، باد و زلزله را از ستون‌ها دریافت کرده و به شکلی یکنواخت و ایمن به شالوده بتنی منتقل کند. ازآنجایی‌که مقاومت فشاری فولاد بسیار بالاتر از بتن است، اگر ستون فلزی مستقیماً بر روی پی قرار گیرد، تمرکز تنش باعث خرد شدن موضعی بتن و فرورفتن ستون در شالوده می‌شود؛ بنابراین اجرای دقیق این قطعه فولادی، مرز میان یک سازه پایدار و یک فاجعه مهندسی را تعیین می‌کند.

کوچک‌ترین خطای میلی‌متری در ترازبندی، انحراف از آکس‌بندی نقشه یا ضعف در عملیات گروت‌ریزی و هواگیری، به صورت دومینووار تا بالاترین طبقه ساختمان امتداد می‌یابد و سبب ناپایداری سازه، خارج از شاقول شدن ستون‌ها و تحمیل هزینه‌های سنگین اصلاحی می‌شود. برای دستیابی به یک اجرای بی‌نقص، علاوه‌بر تسلط بر ضوابط مبحث دهم مقررات ملی ساختمان، تامین ورق‌ها و قطعات استاندارد اهمیت دوچندانی دارد و مهندسان خرید همواره پیش از شروع فاز اجرایی، به استعلام قیمت روز صفحه ستون از مراجع معتبر تامین فولاد می‌پردازند تا توازن دقیقی میان کیفیت متریال و بودجه پروژه برقرار سازند.

صفحه ستون (بیس پلیت) چیست و چه اجزایی در نصب آن دخیل هستند؟

بیس پلیت در واقع یک ورق فولادی مسطح با اشکال هندسی منظم (عموماً مربعی یا مستطیلی و در موارد خاص دایره‌ای) است که از ورق سیاه نورد گرم (مانند فولاد ST37 یا ST52 بسته به محاسبات سازه) برش‌کاری و سوراخ‌کاری می‌شود. این صفحه فولادی واسطه اتصال ستون به فونداسیون است و با گسترش سطح تماس در پای ستون، تنش فشاری وارده بر واحد سطح بتن را به محدوده مجاز آیین‌نامه‌ای کاهش می‌دهد.

برای اینکه فرآیند نصب بیس پلیت به درستی صورت گیرد، مجموعه‌ای از قطعات مکانیکی و مصالح مکمل در کنار یکدیگر عمل می‌کنند که شناخت دقیق هر یک برای مجریان و ناظران کارگاه الزامی است:

  • ورق پایه (Base Plate): صفحه اصلی فولادی که ابعاد و ضخامت آن (معمولاً بین ۱۰ تا ۵۰ میلی‌متر و در سازه‌های فوق‌سنگین بیشتر) بر اساس بارهای وارده و خروجی نرم‌افزارهای طراحی تعیین می‌گردد.
  • میل مهار یا انکربولت (Anchor Bolt): میله‌های فولادی رزوه‌شده (بولت‌های مهاری به شکل L، J یا صاف همراه با مهره انتهایی) که پیش از بتن‌ریزی در داخل شبکه آرماتوربندی فونداسیون مهار می‌شوند و وظیفه تثبیت صفحه و تحمل نیروهای کششی و برشی را بر عهده دارند.
  • شابلون صفحه ستون: ورقی نازک‌تر (با ضخامت ۶ تا ۸ میلی‌متر) و هم‌اندازه با بیس پلیت اصلی که الگوی سوراخ‌های آن کاملاً بر نقشه منطبق است و هنگام بتن‌ریزی برای حفظ آرایش دقیق بولت‌ها به کار می‌رود.
  • ورق‌های سخت‌کننده (Stiffeners): قطعات فولادی مثلثی یا ذوزنقه‌ای که عمود بر کف ستون جوش می‌شوند تا صلبیت صفحه پایه را افزایش داده و از خمیدگی لبه‌های ورق جلوگیری کنند.
  • مهره، کونترُمهره و واشر: اجزای اتصالی که در زیر و روی بیس پلیت بسته می‌شوند و امکان رگلاژ ارتفاعی، تراز کردن دقیق صفحه و قفل شدن نهایی اتصال را فراهم می‌سازند.
  • گروت (Grout): ملات منبسط‌شونده و پرمقاومت بر پایه سیمان یا اپوکسی که فضای خالی میان زیر بیس پلیت و سطح فونداسیون را پر کرده و سطح اتکایی صددرصدی ایجاد می‌کند.

در طراحی سازه‌های فولادی، بیس پلیت آخرین قطعه‌ای است که توسط مهندس محاسب در روند تحلیل بارها از بالا به پایین طراحی می‌شود، اما در کارگاه ساختمانی، اولین قطعه فولادی است که عملیات ساخت و نصب از روی آن آغاز می‌گردد.

بررسی انواع اتصال ستون به بیس پلیت و تاثیر آن بر روش اجرا

نحوه رفتار سازه در برابر بارهای جانبی و ثقلی تعیین می‌کند که اتصال پای ستون به فونداسیون به چه شکلی طراحی و اجرا شود. به طور کلی در مهندسی عمران، اتصال ستون به صفحه ستون در دو گروه اصلی دسته‌بندی می‌شود که جزئیات اجرایی کاملاً متفاوتی دارند:

۱. اتصال گیردار (صلب) پای ستون

در اتصال گیردار، هدف طراح این است که علاوه‌بر انتقال نیروهای محوری (فشاری یا کششی) و نیروهای برشی، لنگر خمشی پای ستون نیز به طور کامل به شالوده منتقل شود و از دوران پای ستون جلوگیری گردد. در این نوع اتصال، ضخامت صفحه ستون بیشتر در نظر گرفته می‌شود و استفاده از ورقهای سخت‌کننده (استیفنر) در اطراف بال و جان ستون الزامی است. همچنین انکربولت‌ها در فاصله دورتری نسبت به محور ستون (خارج از محیط مقطع ستون) جانمایی می‌شوند تا بازوی لنگر مقاوم افزایش یابد و مانع از چرخش بیس پلیت شود. در اکثر پروژه‌های ساختمانی با سیستم قاب خمشی و سوله‌های صنعتی دارای جرثقیل سقفی، از اتصال گیردار استفاده می‌شود.

۲. اتصال مفصلی (ساده) پای ستون

در اتصال مفصلی، فرض بر این است که پای ستون تنها نیروهای محوری و برشی را به فونداسیون منتقل می‌کند و لنگر خمشی قابل‌توجهی در محل اتصال ایجاد نمی‌شود؛ بنابراین ستون اجازه دوران جزئی در تکیه‌گاه را دارد. در این حالت، نیازی به اجرای ورق‌های سخت‌کننده سنگین نیست و معمولاً اتصال ستون به صفحه پایه به کمک دو عدد نبشی جان یا بال (به صورت جوشی یا پیچی) صورت می‌گیرد. انکربولت‌ها نیز در نزدیکی مرکز ستون و در داخل محدوده بال‌ها قرار می‌گیرند. این روش اغلب در سازه‌های دارای سیستم مهاربندی (بادبندهای همگرا یا واگرا) که بارهای جانبی توسط سیستم مهاربندی جذب می‌شوند، کاربرد دارد.

ویژگی مقایسه‌ایاتصال گیردار (صلب)اتصال مفصلی (ساده)
نوع نیروهای انتقالینیروی محوری، برشی و لنگر خمشی کاملنیروی محوری و نیروی برشی
اجزای تقویتی مورد نیازورق‌های سخت‌کننده (استیفنر)، ناودانی و ورق تقویتینبشی‌های اتصال ساده بدون نیاز به استیفنر
موقعیت بولت‌های مهاریبیرون از محیط ستون با طول مهاری زیادنزدیک به آکس ستون با حداقل ۴ بولت
ضخامت صفحه پایهضخامت بالا برای جلوگیری از تغییر شکل خمشیضخامت متوسط متناسب با فشار محوری
کاربرد اصلی در سازهقاب‌های خمشی فولادی و سوله‌های صنعتی سنگینساختمان‌های مهاربندی‌شده و سازه‌های سبک

روش‌های متداول نصب صفحه ستون در پروژه‌های عمرانی

بسته به ابعاد پروژه، وزن مقاطع، تجهیزات کارگاهی و جزئیات نقشه سازه، اتصال و نصب صفحه ستون به روش‌های متنوعی انجام می‌گیرد. انتخاب روش صحیح تاثیر مستقیمی بر سرعت اجرا، دقت ترازبندی و هزینه‌های کارگاهی دارد. در بسیاری از پروژه‌های استاندارد، پیمانکاران به جای برش‌کاری و سوراخ‌کاری سنتی در کارگاه، اقدام به تهیه قطعات پیش‌ساخته فابریک می‌کنند و با بررسی قیمت صفحه ستون آماده در ابعاد و ضخامت‌های استاندارد، سرعت آماده‌سازی پی را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهند.

نصب بیس پلیت به ستون در کارخانه (روش یکپارچه)

در این روش، عملیات برش‌کاری، سوراخ‌کاری و جوشکاری نفوذی یا گوشه ستون به بیس پلیت به طور کامل در محیط کنترل‌شده کارخانه انجام می‌شود. سپس مجموعه ستون و صفحه پایه به صورت یک قطعه واحد به محل پروژه حمل شده و توسط جرثقیل بر روی انکربولت‌های از پیش کاشته‌شده در فونداسیون قرار می‌گیرد.

  • مزایا: کیفیت بسیار بالای جوشکاری به دلیل شرایط استاندارد کارخانه، سهولت انجام تست‌های غیرمخرب جوش (VT، PT و UT) و کاهش زمان عملیات جوشکاری در کارگاه.
  • محدودیت‌ها: دشواری در حمل‌ونقل به دلیل شکل هندسی نامتوازن ستون متصل به صفحه بزرگ، و سختی تراز کردن همزمان ستون بلند و بیس پلیت بر روی بولت‌ها. این روش بیشتر برای ستون‌های سبک، پایه‌های روشنایی، تابلوی جاده‌ها و سوله‌های پیش‌ساخته با ابعاد کنترل‌شده مناسب است.

نصب بیس پلیت و ستون به صورت مجزا در کارگاه (محل پروژه)

این شیوه، رایج‌ترین و دقیق‌ترین روش در اجرای ساختمان‌های اسکلت فلزی شهری و برج‌هاست. در این فرآیند، ابتدا صفحات ستون به تنهایی بر روی بولت‌های فونداسیون قرار گرفته، با دقت میلی‌متری تراز و رگلاژ می‌شوند و عملیات گروت‌ریزی و هواگیری زیر آن‌ها به طور کامل انجام می‌پذیرد. پس از گیرش اولیه گروت و تثبیت کامل بیس پلیت، ستون‌ها توسط جرثقیل بر روی صفحات مستقر شده و به وسیله نبشی‌های مونتاژ، ورق‌های سخت‌کننده و جوشکاری در محل به صفحه پایه متصل می‌گردند.

صفحه ستون جوشی در برابر صفحه ستون پیچی

در ادبیات اجرایی کارگاه، منظور از صفحه ستون جوشی حالتی است که پروفیل ستون (مانند تیرآهن دوبل، ستون باکس یا H) در کارگاه یا کارخانه از طریق جوش شیاری با نفوذ کامل (CJP) یا جوش گوشه به سطح فوقانی بیس پلیت متصل می‌شود، در حالی که خود بیس پلیت همچنان توسط انکربولت‌ها و مهره به فونداسیون پیچ می‌گردد. در مقابل، در سازه‌های تماماً پیچ و مهره‌ای، ورق انتهایی ستون (End Plate) در کارخانه به پای ستون جوش شده و در کارگاه صرفاً با بستن مهره‌ها به بولت‌های فونداسیون مهار می‌شود که سرعت نصب اسکلت را به حداکثر می‌رساند.

نصب صفحه ستون با رول بولت و کاشت شیمیایی

در برخی پروژه‌ها مانند مقاوم‌سازی ساختمان‌های موجود، اضافه کردن ستون جدید بر روی فونداسیون قدیمی، نصب تجهیزات صنعتی یا مواردی که جانمایی بولت‌ها پیش از بتن‌ریزی فراموش شده یا با خطای فاحش اجرا شده است، از روش کاشت بولت یا رول بولت استفاده می‌شود. در این روش:

  1. ابتدا محل دقیق سوراخ‌های بیس پلیت توسط دوربین نقشه‌برداری بر روی بتن سخت‌شده علامت‌گذاری می‌شود.
  2. به کمک دریل‌های مغزه‌گیر (کرگیری) یا دریل بتن‌کن صنعتی، حفره‌هایی با قطر و عمق محاسبه‌شده (متناسب با قطر بولت و کشش وارده) در بتن حفر می‌گردد.
  3. داخل چاله‌ها با پمپ باد و فرچه سیمی کاملاً از گردوغبار پاک‌سازی می‌شود.
  4. در صورت استفاده از رول بولت مکانیکی (HSA یا HST)، قطعه داخل حفره قرار گرفته و با بستن مهره، غلاف انتهایی آن در بتن باز و قفل می‌شود. در بارگذاری‌های سنگین‌تر، از چسب کاشت میلگرد بر پایه رزین اپوکسی دو یا سه‌جزئی (تزریق چسب و جای‌گذاری انکربولت رزوه‌شده) استفاده می‌گردد که مقاومت کششی فوق‌العاده‌ای ایجاد می‌کند.
مراحل نصب صفحه ستون بر روی فونداسیون بتنی با انکربولت و شابلون
اجرای دقیق بیس پلیت و مهار آن با انکربولت‌های استاندارد بر روی شبکه آرماتور فونداسیون در پروژه‌های سازه فولادی

گام صفر: اصول پیاده‌سازی آکس و جانمایی صفحه ستون (نقشه‌برداری)

پیش از آنکه هرگونه عملیات مکانیکی برای نصب بولت یا بیس پلیت آغاز شود، باید اطلاعات روی کاغذ (نقشه اجرایی سازه) با دقت میلی‌متری به روی زمین منتقل گردد. به این فرآیند مهندسی، جانمایی صفحه ستون یا پیاده‌سازی آکس ستون گفته می‌شود. بیش از ۹۰ درصد مشکلات هندسی سازه‌ها، از جمله تجاوز به حریم املاک مجاور، مغایرت با ابعاد پروانه شهرداری و عدم انطباق تیرها بر روی ستون‌ها، ناشی از سهل‌انگاری در همین مرحله است.

۱. پیاده‌سازی صفحه ستون به روش دستی (مترکشی و ریسمان‌کشی)

در پروژه‌های کوچک با هندسه کاملاً منظم و تعداد ستون‌های محدود، گاهی از روش سنتی مترکشی استفاده می‌شود:

  • تعیین خط مبنا (خط پروژه): ابتدا یک خط شاخص بر اساس برِ اصلاحی گذر یا دیوار ملک مجاور که نیازی به عقب‌نشینی ندارد، به عنوان مبنای شروع اندازه‌گیری تعیین می‌گردد.
  • استخراج فواصل طولی و عرضی: فاصله مرکز اولین ردیف ستون‌ها تا دیوار همسایه (مؤلفه عرضی) و فاصله تا خط پروژه (مؤلفه طولی) از روی پلان آکس‌بندی استخراج می‌شود.
  • ایجاد زاویه قائمه و ریسمان‌کشی: با استفاده از گونیای فلزی بزرگ، دوربین نیوو یا قاعده فیثاغورث (مثلث طلایی ۳، ۴ و ۵ متر) زوایای ۹۰ درجه ایجاد شده و دو سر هر آکس بر روی کرسی‌های چوبی یا دیوارهای پیرامونی میخ‌کوبی و ریسمان‌کشی می‌شود. محل تقاطع دو ریسمان متقاطع، نشان‌دهنده مرکز (آکس) دقیق نصب صفحه ستون است که به وسیله شاقول بر روی بتن مگر یا قالب فونداسیون منتقل می‌گردد.

۲. پیاده‌سازی و جانمایی صفحه ستون با دوربین توتال استیشن

در ساخت‌وسازهای مدرن، سوله‌های صنعتی بزرگ، برج‌ها و زمین‌های دارای قناسی، استفاده از متر دستی به دلیل خطای کشش متر و خطای دید انسانی مردود است و جانمایی حتماً باید توسط مهندس نقشه‌بردار و با دوربین توتال استیشن (Total Station) با دقت کمتر از ۲ میلی‌متر انجام شود. این کار به دو روش صورت می‌گیرد:

  • روش مختصات (Coordinates Method – روش پیشنهادی): در این روش، نقشه سازه در نرم‌افزار AutoCAD منطبق بر نقشه وضع موجود (UTM) تنظیم شده و مختصات (X, Y, Z) مرکز هر ستون و چهار گوشه هر بیس پلیت استخراج و وارد حافظه دوربین توتال استیشن می‌شود. نقشه‌بردار با استقرار دوربین بر روی ایستگاه‌های ثابت (Bench Mark) خارج از گود، محل دقیق هر صفحه ستون و تراز ارتفاعی (کد ارتفاعی) آن را مستقیم بر روی شبکه فونداسیون پیاده می‌کند.
  • روش رفرنس لاین (Reference Line Method): زمانی که فایل اتوکد یا سیستم مختصات UTM در دسترس نباشد و نیاز به سرعت بالای اجرایی باشد، نقشه‌بردار دو نقطه مشخص در کارگاه را به عنوان خط مبنا به دوربین معرفی می‌کند. سپس با وارد کردن فاصله طولی (Offset طولی) و فاصله عمودی (Offset عرضی) هر ستون نسبت به این خط فرضی که از نقشه کاغذی قرائت شده است، مرکز ستون‌ها توسط لیزر دوربین یا منشور مشخص و علامت‌گذاری می‌شود.

مراحل گام‌به‌گام نصب صفحه ستون بر روی فونداسیون

فرآیند اجرایی نصب بیس پلیت از مرحله آرماتوربندی پی آغاز شده و تا پس از بتن‌ریزی و گروت‌ریزی ادامه می‌یابد. رعایت ترتیب و جزئیات فنی هر یک از این ۷ مرحله برای تضمین سلامت سازه ضروری است. در پروژه‌هایی که زمان‌بندی فشرده‌ای دارند، مهندسان خرید ترجیح می‌دهند به جای درگیر شدن با فرآیندهای زمان‌بر سوراخ‌کاری کارگاهی، مستقیماً سراغ سفارش صفحه ستون آماده بروند تا تیم اجرایی بلافاصله پس از آرماتوربندی بتواند مراحل زیر را بدون وقفه پیاده‌سازی کند.

مرحله اول: جاگذاری و مهار بولت‌های صفحه ستون (میل مهار)

نخستین گام عملی در کارگاه، نصب انکربولت‌ها در داخل شبکه میلگردهای فونداسیون پیش از بتن‌ریزی است. بولت‌ها در ستون‌های تحت فشار محوری خالص، وظیفه پایداری ستون در حین نصب (جلوگیری از واژگونی موقت در برابر باد) را دارند، اما در ستون‌های دارای لنگر خمشی و نیروی برشی، عضو باربر اصلی محسوب می‌شوند. نکات کلیدی در نصب بولت عبارت‌اند از:

  1. قطر و تعداد بولت: حداقل قطر میل مهارها در سازه‌های متعارف ۲۰ میلی‌متر بوده و استفاده از حداقل ۴ عدد بولت در چهار گوشه صفحه ستون الزامی است. تعداد بولت‌ها همواره باید زوج و متقارن باشد.
  2. طول رزوه و بیرون‌زدگی: طول بخش دندانه‌دار (رزوه‌شده) بالای بولت باید بین ۱۰ تا ۱۵ سانتی‌متر باشد، به گونه‌ای که پس از قرارگیری شابلون، بیس پلیت، واشر و بستن کامل مهره‌ها، حداقل ۳ دنده (پله) از رزوه بولت بالاتر از مهره بیرون بماند.
  3. جهت قلاب انتهایی: بخش خم‌شده (قلاب ۹۰ درجه یا ۱۳۵ درجه) انتهای بولت‌ها در داخل فونداسیون باید به سمت داخل (به طرف آکس ستون) قرار گیرد تا عملکرد گیرش در هسته بتنی بهینه شود.
  4. مهار و شاقول کردن: بولت‌ها نباید صرفاً با سیم آرماتوربندی به شبکه میلگردها بسته شوند؛ زیرا در حین بتن‌ریزی و برخورد شیلنگ ویبراتور جابه‌جا می‌شوند. باید با استفاده از میلگردهای کمکی (خرک و ساپورت) یک شاسی صلب ایجاد کرده و انتهای بولت‌ها را به شبکه تحتانی و فوقانی فونداسیون خال‌جوش داد (مشروط به مجاز بودن جوشکاری برای گرید فولاد بولت) یا به صورت مکانیکی کاملاً مهار نمود.
  5. فاصله آزاد از سخت‌کننده‌ها: فاصله مرکز بولت تا لبه ورق‌های تقویتی (استیفنرها) باید حداقل ۱.۵ برابر قطر بولت باشد تا آچارخور کافی برای بستن مهره‌ها وجود داشته باشد.

مرحله دوم: نصب شابلون صفحه ستون پیش از بتن‌ریزی

به دلیل وزن بسیار زیاد صفحات اصلی ستون، جابه‌جایی دشوار و همچنین ضرورت بتن‌ریزی کامل زیر محل ستون و جلوگیری از حبس هوا، در هنگام بتن‌ریزی فونداسیون به جای صفحه اصلی از شابلون صفحه ستون استفاده می‌شود.

  • مشخصات فنی شابلون: شابلون ورقی فولادی با ابعاد و الگوی سوراخ‌کاری کاملاً منطبق بر بیس پلیت اصلی است. ضخامت آن معمولاً ۶ یا ۸ میلی‌متر انتخاب می‌شود. در صفحات بزرگ، استفاده از ورق ۶ میلی‌متری به دلیل احتمال شکم دادن و اعوجاج ناشی از وزن بولت‌ها توصیه نمی‌شود و ورق ۸ میلی‌متری گزینه ایمن‌تری است.
  • تعبیه سوراخ بتن‌ریزی و هواگیری: در مرکز شابلون باید یک سوراخ دایره‌ای به قطر حدود ۱۰ تا ۱۵ سانتی‌متر برش داده شود تا هنگام بتن‌ریزی فونداسیون، بتن به راحتی در زیر شابلون جریان یافته، ویبره شود و هوای محبوس زیر ورق خارج گردد.
  • حفاظت از رزوه بولت‌ها: پیش از بتن‌ریزی، حتماً باید بخش رزوه‌شده بولت‌ها گریس‌کاری شده و با نایلون، نوارچسب یا درپوش پلاستیکی پوشانده شود تا شیره بتن به دنده‌ها نچسبد و باز کردن مهره‌های شابلون پس از گیرش بتن به سادگی انجام شود.

مرحله سوم: باز کردن شابلون و آماده‌سازی سطح بتن و ستون

پس از اتمام بتن‌ریزی فونداسیون و سپری شدن زمان گیرش اولیه بتن، مهره‌های روی شابلون باز شده و شابلون‌ها از روی بولت‌ها خارج می‌شوند. در این مرحله دو عملیات آماده‌سازی موازی باید صورت گیرد:

  • مضرس کردن سطح بتن (تخریب موضعی و تمیزکاری): پس از برداشتن شابلون، سطح بتن زیر آن بررسی می‌شود. برای اینکه لایه گروت بعدی پیوند مکانیکی قدرتمندی با بتن فونداسیون برقرار کند، شیره بتن (لایه صیقلی رویی) باید به کمک پیکور سبک یا قلم و چکش تیشه‌ای و مضرس (دندانه‌دندانه) شود. سپس تمام خرده‌بتن‌ها، گردوغبار و لکه‌های چربی یا گریس باید شست‌وشو و پاک‌سازی شوند. اگر حفره‌های عمیقی در بتن وجود دارد، باید پیش از نصب صفحه، با بتن پرمقاومت یا ملات تعمیراتی ترمیم گردد.
  • آماده‌سازی سطح انتهایی ستون: پای ستون فلزی که قرار است بر روی بیس پلیت بنشیند، باید توسط برش‌کاری دقیق (اره آتشی یا برش CNC) و سنگ‌زنی کاملاً صاف، مسطح و گونیا (عمود بر محور طولی ستون) شود تا انتقال بار از طریق تماس مستقیم فلز بر فلز صورت گیرد.

مرحله چهارم: جای‌گذاری بیس پلیت اصلی و رگلاژ (تراز و کد ارتفاعی)

پس از آماده‌سازی بستر بتنی، ابتدا یک ردیف مهره و واشر بر روی بولت‌ها بسته می‌شود که به آن‌ها مهره‌های تراز (رگلاژ تحتانی) می‌گویند. سپس صفحه ستون اصلی توسط جرثقیل یا بالابر بر روی بولت‌ها و روی مهره‌های زیرین قرار داده می‌شود و مهره‌های فوقانی روی آن بسته می‌شوند. در این گام، کنترل سه پارامتر حیاتی توسط دوربین نقشه‌برداری و تراز الزامی است:

  1. تراز ارتفاعی (کد ارتفاعی – Elevation): تمامی صفحات ستون یک تراز باید دقیقاً در یک کد ارتفاعی قرار داشته باشند (مگر اینکه در نقشه سازه اختلاف تراز طراحی شده باشد). در پروژه‌های کوچک این کار با شیلنگ تراز یا تراز لیزری و در پروژه‌های مهندسی با دوربین نیوو یا توتال استیشن کنترل می‌شود. همچنین ضخامت ورق‌های تقویتی و نبشی‌ها باید لحاظ شود تا اجزای اتصال از کد کف‌سازی معماری بالاتر نیایند.
  2. تراز افقی در دو جهت (Leveling): سطح بیس پلیت باید در هر دو جهت طولی و عرضی (محورهای X و Y) کاملاً تراز و افقی باشد. با قرار دادن تراز دستی دقیق یا تراز دیجیتال بر روی صفحه و چرخاندن مهره‌های زیرین با آچار، شیب صفحه در هر دو راستا صفر می‌شود.
  3. هم‌راستایی آکس‌ها (ریسمانی بودن): آکس‌های حک‌شده بر روی لبه‌های بیس پلیت باید دقیقاً بر خطوط ریسمان‌کشی یا نقاط لیزر دوربین منطبق باشند تا ستون‌ها در یک راستا قرار گیرند.
رگلاژ ارتفاعی، تراز کردن بیس پلیت با مهره و اجرای گروت‌ریزی زیر صفحه ستون
تنظیم دقیق کد ارتفاعی صفحه ستون به کمک مهره‌های تراز تحتانی و قالب‌بندی پیرامونی جهت تزریق ملات گروت منبسط‌شونده

مرحله پنجم: اجرای گروت‌ریزی زیر صفحه ستون

پس از رگلاژ صفحه ستون، فاصله‌ای حدود ۲.۵ تا ۵ سانتی‌متر میان سطح زیرین بیس پلیت و روی فونداسیون باقی می‌ماند (به دلیل قرارگیری صفحه بر روی مهره‌های رگلاژ زیرین). ازآنجایی‌که بولت‌ها به تنهایی قادر به تحمل بار فشاری عظیم سازه در درازمدت نیستند و دچار کمانش یا برش می‌شوند، این فضای خالی حتماً باید با ملات منبسط‌شونده و بدون انقباض به نام گروت (Grout) پر شود.

هشدار اجرایی: پر کردن فضای خالی زیر صفحه ستون با دوغاب سیمان معمولی، ملات ماسه‌سیمان یا بتن ریزدانه اکیداً ممنوع است؛ زیرا مصالح سیمانی معمولی پس از تبخیر آب و گیرش، دچار انقباض حجمی (Shrinkage) می‌شوند و یک شکاف میکرونی بین زیر ورق و ملات ایجاد می‌کنند که انتقال بار فشاری را کاملاً مختل می‌سازد.

اصول و مراحل اجرایی گروت‌ریزی زیر بیس پلیت:

  • اشباع کردن سطح بتن (SSD): حدود ۲ تا ۳ ساعت پیش از گروت‌ریزی، سطح بتن زیر صفحه باید کاملاً با آب خیس شود تا بتن تشنه نباشد و آب ملات گروت را نمکد. البته درست پیش از ریختن گروت، آب‌های جمع‌شده باید با پمپ باد یا اسفنج خشک شوند تا سطح بتن صرفاً مرطوب (اشباع با سطح خشک) باشد.
  • قالب‌بندی پیرامونی: دور تا دور صفحه ستون با قالب‌های چوبی یا فلزی قالب‌بندی می‌شود و درز پای قالب‌ها با ملات گچ یا فوم پلی‌اورتان آب‌بندی می‌گردد تا شیره گروت فرار نکند. با توجه به اینکه زاویه پخش تنش در زیر بیس پلیت بین ۳۰ تا ۴۵ درجه (محافظه‌کارانه ۴۵ درجه) است، فاصله لبه داخلی قالب تا لبه بیس پلیت باید حداقل برابر با ضخامت لایه گروت باشد (مثلاً برای ضخامت گروت ۵ سانتی‌متر، قالب باید ۵ سانتی‌متر از هر طرف بیس پلیت بیرون‌تر بسته شود).
  • محدودیت ضخامت گروت‌ریزی: به دلیل واکنش‌های شیمیایی گرمازا در گروت و خطر ایجاد ترک‌های حرارتی، حداکثر ضخامت مجاز در یک مرحله اجرا برای گروت پایه سیمانی حدود ۷۵ میلی‌متر (۷.۵ سانتی‌متر) و برای گروت پایه اپوکسی حدود ۳۰ میلی‌متر (۳ سانتی‌متر) است. اگر در اثر خطای اجرایی، فاصله زیر صفحه بیش از این مقدار (مثلاً ۱۰ یا ۱۵ سانتی‌متر) شده باشد، باید با تایید مهندس محاسب از گروت‌های مخصوص مقاطع ضخیم (مخلوط با سنگ‌دانه شکسته شسته‌شده نخودی) یا اجرای لایه‌لایه به فاصله ۶ ساعت استفاده کرد.
  • نحوه اختلاط و ریختن: دمای آب مصرفی برای ساخت گروت باید کمتر از ۲۰ درجه سانتی‌گراد باشد. ملات گروت باید صرفاً از یک سمت قالب و به صورت پیوسته و یکنواخت ریخته شود تا جریان ملات، هوای زیر صفحه را به سمت مقابل رانده و خارج کند. ریختن گروت از چهار طرف به صورت همزمان باعث حبس شدن حباب بزرگ هوا در مرکز صفحه می‌شود.
  • عمل‌آوری (کیورینگ): پس از اتمام گروت‌ریزی، به دلیل حرارت بالای واکنش هیدراتاسیون، باید حداقل تا ۳ الی ۷ روز سطح نمایان گروت با گونی خیس پوشانده و آب‌پاشی شود یا از مواد عمل‌آورنده (Curing Compound) استفاده گردد تا از ترک‌خوردگی جلوگیری شود.

مرحله ششم: هواگیری صفحه ستون

حتی با رعایت اصول گروت‌ریزی یک‌طرفه، به دلیل زبری سطح بتن و وجود مهره‌های زیرین، احتمال حبس شدن کیسه‌های هوا در زیر بیس پلیت وجود دارد. وجود حباب هوا به معنای کاهش سطح اتکایی و ایجاد تمرکز تنش در ورق است. برای هواگیری صفحه ستون از دو تکنیک مکمل استفاده می‌شود:

  1. تعبیه سوراخ هواگیری روی بیس پلیت: در مرکز صفحه ستون (یا در هر یک از چشمه‌های بین سخت‌کننده‌ها) سوراخی به قطر ۲ تا ۵ سانتی‌متر تعبیه می‌شود. هنگام گروت‌ریزی، با زدن ضربات ملایم چکش پلاستیکی یا فلزی بر روی صفحه ستون، حباب‌های هوا به سمت مرکز حرکت کرده و زمانی که ملات گروت از این سوراخ به بیرون فوران کند، اطمینان حاصل می‌شود که زیر صفحه کاملاً پر شده است.
  2. عبور دادن کابل یا زنجیر فلزی: پیش از شروع گروت‌ریزی، دو رشته زنجیر یا سیم‌بکسل در دو جهت عمود بر هم از زیر بیس پلیت عبور داده می‌شود. در حین ریختن گروت، با حرکت دادن رفت‌وبرگشتی زنجیرها، مسیر حرکت گروت باز شده و تمام حباب‌های هوای گیرکرده در گوشه‌ها آزاد می‌شوند و پیش از گیرش ملات، زنجیرها به آرامی به بیرون کشیده می‌شوند.

مرحله هفتم: نصب ستون، جوشکاری و حفاظت در برابر خوردگی

پس از رسیدن گروت به مقاومت فشاری مطلوب و سفت کردن نهایی مهره‌ها با ترکمتر (آچار گشتاورسنج)، ستون فلزی بر روی صفحه قرار گرفته، در دو جهت شاقول می‌شود و مطابق دیتیل نقشه، عملیات جوشکاری ستون و ورق‌های تقویتی انجام می‌گیرد. پس از اتمام جوشکاری و انجام تست‌های کنترل کیفیت (مانند تست مایعات نافذ PT یا تست ذرات مغناطیسی MT و اولتراسونیک UT)، تمام سطوح فلزی، بولت‌ها و خطوط جوش باید تمیزکاری شده و با دو لایه ضدزنگ زینک‌کرومات یا اپوکسی پوشانده شوند. در محیط‌های صنعتی مرطوب یا خورنده، علاوه‌بر رنگ‌آمیزی، اطراف بیس پلیت و بولت‌ها با یک لایه بتن محافظ (پدستال پوششی) یا قیرگونی و ماسه نرم عایق‌بندی می‌شود تا از زنگ‌زدگی پای ستون در طول عمر ساختمان جلوگیری گردد. هنگام برنامه‌ریزی مالی برای تامین متریال این بخش، مدیران پروژه می‌توانند با بررسی قیمت صفحه ستون امروز در جدول نرخ‌های به‌روز، هزینه دقیق ورق پایه و متعلقات آن را پیش از شروع عملیات مونتاژ برآورد نمایند.

دلایل و ۵ روش مهندسی تقویت صفحه ستون

هنگامی که بار محوری ستون یا لنگر خمشی وارده از سقف‌ها بسیار زیاد باشد، ورق کف ستون تحت فشار عکس‌العمل رو به بالای بتن شالوده، تمایل به خم شدن و بلند شدن در لبه‌ها دارد. اگر صفحه ستون صلبیت (سختی خمشی) کافی نداشته باشد، بار ستون در کل مساحت بیس پلیت پخش نمی‌شود و صرفاً در ناحیه کوچکی در زیر مقطع ستون متمرکز می‌گردد که نتیجه آن شکست بتن پی و تسلیم شدن ورق است. برای افزایش صلبیت و تقویت صفحه ستون، ۵ روش استاندارد در آیین‌نامه‌های طراحی و اجرایی به کار گرفته می‌شود:

  1. افزایش ضخامت ورق بیس پلیت: ساده‌ترین راهکار تئوریک، استفاده از ورق‌های ضخیم‌تر است تا مقاومت خمشی صفحه بالا برود. اما در عمل، تامین، برش‌کاری و سوراخ‌کاری ورق‌های با ضخامت بسیار بالا (مثلاً بالای ۵۰ یا ۶۰ میلی‌متر) هزینه‌بر و دشوار است. در برخی موارد خاص، طراحان به جای یک ورق بسیار ضخیم، از دو ورق نازک‌تر که طبق ضوابط جوشکاری به صورت کاملاً یکپارچه به هم وصله شده‌اند استفاده می‌کنند، هرچند استفاده از ورق یکپارچه همراه با سخت‌کننده همواره ارجحیت دارد.
  2. استفاده از ورق‌های سخت‌کننده (استیفنر – Stiffener): رایج‌ترین و اقتصادی‌ترین روش تقویت بیس پلیت در ایران، نصب ورق‌های تقویتی عمود بر کف ستون است. این ورق‌ها در امتداد بال‌ها و جان ستون قرار می‌گیرند و فضای بیرونی بیس پلیت را به بخش‌های کوچک‌تری به نام «چشمه» تقسیم می‌کنند. با کوچک شدن ابعاد چشمه‌ها، لنگر خمشی ورق به شدت کاهش یافته و می‌توان ضخامت بیس پلیت را در حد معقولی نگه داشت. ورق‌های سخت‌کننده در امتداد بال ستون معمولاً با جوش نفوذی به ستون و با جوش گوشه به کف بیس پلیت متصل می‌شوند.
  3. تقویت با نبشی فولادی: در ستون‌های با بارگذاری متوسط و لنگرهای خمشی کوچک، از مقاطع نبشی در اطراف بال و جان ستون استفاده می‌شود. یک بال نبشی به بدنه ستون و بال دیگر به روی صفحه پایه جوش یا پیچ می‌گردد.
  4. استفاده از دو نیمرخ ناودانی در طرفین ستون: این دیتیل که در آیین‌نامه AISC آمریکا نیز بسیار متداول است، شامل قرار دادن دو پروفیل ناودانی به صورت افقی در دو طرف بال ستون و بر روی بیس پلیت است. در این روش، انکربولت‌های بلند از داخل بال‌های ناودانی عبور کرده و مهره آن‌ها در روی بال فوقانی ناودانی (با واسطه یک ورق واشر ضخیم) بسته می‌شود. برای جلوگیری از لهیدگی یا خم شدن بال ناودانی تحت کشش بولت، در فضای بین دو بال ناودانی ورق‌های تقویتی (سخت‌کننده جان ناودانی) جوش داده می‌شود. این اتصال برای انتقال نیروهای کششی بالا در پای ستون بسیار کارآمد است.
  5. اتصالات خاص پای ستون برای لنگرهای بسیار بزرگ: در سوله‌های صنعتی سنگین، سازه‌های نیروگاهی و برج‌های بلند که لنگر خمشی عظیمی حول محور قوی ستون (محور X) وجود دارد، از ترکیبی از ورق‌های تقویتی بلند، دیافراگم‌های افقی و جعبه‌های تقسیم بار در پای ستون استفاده می‌شود تا نیروها بدون ایجاد تمرکز تنش موضعی در بال ستون، به بولت‌های مهاری و فونداسیون منتقل گردند.
قویت صفحه ستون جوشی با ورق‌های سخت‌کننده استیفنر و ناودانی در اسکلت فلزی
استفاده از ورق‌های سخت‌کننده (استیفنر) و پروفیل ناودانی جهت افزایش صلبیت بیس پلیت و انتقال ایمن لنگرهای خمشی به شالوده

ضوابط نصب بیس پلیت در مبحث ۱۰ مقررات ملی ساختمان

رعایت الزامات قانونی و استانداردهای ملی برای تایید مرحله اسکلت توسط مهندس ناظر ضروری است. بر اساس آخرین ویرایش مبحث دهم مقررات ملی ساختمان ایران (طرح و اجرای ساختمان‌های فولادی – بند ۱۰-۴-۳-۵) که توسط دفتر مقررات ملی و کنترل ساختمان تدوین شده است، ضوابط اجرایی زیر در آماده‌سازی و نصب صفحه ستون باید به دقت رعایت شوند:

  • ضوابط مسطح بودن و صفحه‌تراشی ورق‌ها:
    • استفاده از ورق‌های اتکایی و صفحات ستون نوردشده با ضخامت حداکثر ۵۰ میلی‌متر (۵ سانتی‌متر) بدون عملیات صفحه‌تراشی مجاز است، مشروط بر اینکه سطح ورق کاملاً صاف، بدون تابیدگی و عاری از زخم بوده و تماس اتکایی مناسبی ایجاد کند.
    • ورق‌های با ضخامت بیش از ۵۰ میلی‌متر تا ۱۰۰ میلی‌متر (۵ تا ۱۰ سانتی‌متر) را می‌توان به وسیله پرس‌کاری سرد کاملاً صاف و مسطح نمود؛ در صورتی که دستگاه پرس مناسب در دسترس نباشد، باید سطح تماس ورق توسط دستگاه صفحه‌تراش، تراشکاری و مسطح گردد.
    • برای صفحات ستون فوق‌سنگین با ضخامت بیش از ۱۰۰ میلی‌متر (۱۰ سانتی‌متر)، صاف کردن با پرس مجاز نبوده و الزاماً باید از عملیات فرزکاری و صفحه‌تراشی دقیق ماشینی برای ایجاد سطح اتکایی صاف استفاده شود.
  • عدم نیاز به صفحه‌تراشی سطح زیرین و فوقانی در شرایط خاص: سطح زیرین بیس پلیت که بر روی لایه گروت قرار می‌گیرد و از طریق دوغاب‌ریزی منبسط‌شونده تماس کامل با بتن شالوده برقرار می‌کند، نیازی به صفحه‌تراشی ندارد. همچنین اگر اتصال ستون به سطح بالایی بیس پلیت از طریق جوش شیاری با نفوذ کامل (CJP) انجام شود، صفحه‌تراشی سطح فوقانی ورق اتکایی نیز الزامی نیست.
  • ایجاد سوراخ میل مهارها: سوراخ‌های محل عبور انکربولت‌ها در صفحه ستون باید به روش دریل‌کاری، برقوزنی یا برش حرارتی اتوماتیک (هوابرش CNC یا پلاسما) ایجاد شوند؛ مشروط بر اینکه در برش حرارتی، زبری لبه سوراخ از مقادیر مجاز آیین‌نامه تجاوز نکند و استفاده از برش دستی نامنظم با تورچ هوابرش در کارگاه اکیداً ممنوع است.
  • تعبیه سوراخ زهکش در ستون‌های قوطی (Box): در مقاطع ستون بسته مانند ستون‌های باکس (قوطی) یا لوله‌ای که در حین ساخت، حمل یا بهره‌برداری امکان جمع شدن آب باران یا رطوبت در داخل فضای بسته ستون وجود دارد، حتماً باید سوراخ زهکش مناسبی در صفحه پای ستون یا پایین‌ترین تراز بدنه تعبیه شود و یا داخل مقطع به طور کامل در برابر نفوذ آب آب‌بندی گردد.
پارامتر فنی در مبحث ۱۰ و استانداردهای اجراییمقدار / ضابطه مجاز استاندارداقدام اجرایی الزامی در کارگاه
ضخامت ورق تا ۵۰ میلی‌مترمجاز بدون صفحه‌تراشیکنترل سلامت ظاهری، عدم تابیدگی و زخم سطحی
ضخامت ورق ۵۰ تا ۱۰۰ میلی‌مترنیازمند صاف‌کاری با پرس یا صفحه‌تراشیپرس‌کاری صنعتی یا ماشین‌کاری سطح تماس ستون
ضخامت ورق بالای ۱۰۰ میلی‌مترالزام به فرزکاری و صفحه‌تراشیماشین‌کاری دقیق سطح فوقانی نشیمن ستون
حداکثر ضخامت گروت سیمانی۷۵ میلی‌متر در هر لایهاجرای تک‌مرحله‌ای یا لایه‌به‌لایه با فاصله ۶ ساعت
حداکثر ضخامت گروت اپوکسی۳۰ میلی‌متر در هر لایهکنترل دمای محیط و آماده‌سازی خشک سطح بتن

اشتباهات رایج در نصب صفحه ستون و راهکارهای پیشگیری

تجربه بازرسی از صدها پروژه اسکلت فلزی نشان می دهد که تکرار چند خطای به ظاهر ساده در کارگاه، بیشترین آمار مردود شدن تست‌های نظارت و تحمیل هزینه‌های مقاوم‌سازی را به همراه دارد:

  • گشاد کردن سوراخ‌های بیس پلیت با هوابرش دستی: زمانی که بولت‌ها در بتن جابه‌جا می‌شوند، برخی نصاب‌ها به جای اصلاح مهندسی بولت، سوراخ صفحه ستون را با تورچ هوابرش دستی بزرگ و لوبیایی می‌کنند. این کار مقطع موثر ورق را کاهش داده، تمرکز تنش شدید ایجاد می‌کند و از نظر مبحث ۱۰ کاملاً مردود است. در صورت جابه‌جایی جزئی بولت، اصلاح تنها با تایید محاسب و استفاده از واشرهای پلیت ضخیم جوشی مجاز است.
  • قرار دادن ورق یا میلگرد زیر بیس پلیت (لقمه‌گذاری غیراصولی): استفاده از تکه‌آهن، قلوه‌سنگ یا میلگرد در زیر صفحه ستون برای تراز کردن آن، پس از گروت‌ریزی باعث تمرکز تنش نقطه‌ای در همان قطعه فلزی و ترک خوردن گروت می‌شود. تراز کردن صفحه باید منحصراً توسط مهره‌های تراز زیرین یا شیم‌پلیت‌های استاندارد (و خارج کردن شیم‌ها پس از گیرش گروت) انجام شود.
  • جوش دادن مهره‌ها به بولت یا صفحه ستون: برخی مجریان برای جلوگیری از شل شدن مهره، آن را به بولت یا بیس پلیت جوش می‌دهند. ازآنجایی‌که بسیاری از انکربولت‌های مقاوم (مانند گریدهای ۸.۸ یا A325/A490) دارای کربن معادل بالایی هستند، حرارت جوشکاری باعث ترد شدن ساختار متالورژیکی بولت و شکست ترد ناگهانی آن در هنگام زلزله می‌شود. برای قفل کردن مهره باید از کونترُمهره (دو مهره روی هم) یا واشر فنری استفاده کرد.
  • گروت‌ریزی دیرهنگام پس از نصب طبقات: بالا بردن چندین طبقه از اسکلت فلزی بر روی صفحاتی که هنوز زیر آن‌ها گروت‌ریزی نشده و صرفاً روی مهره‌های رگلاژ قرار دارند، خطر خم شدن بولت‌ها و نشست ناگهانی ستون را به شدت افزایش می‌دهد. گروت‌ریزی باید پیش از بارگذاری سنگین اسکلت تکمیل گردد.

هزینه نصب، پیاده‌سازی و عوامل موثر بر قیمت صفحه ستون

برآورد دقیق بودجه مورد نیاز برای اجرای پای ستون‌ها نیازمند تفکیک هزینه‌ها به دو بخش «تامین متریال و ساخت قطعه» و «خدمات اجرایی و نقشه‌برداری» است. درک این متغیرها به کارفرمایان و مهندسان دفتر فنی کمک می‌کند تا از اختلاف میان برآورد اولیه و صورت‌وضعیت نهایی جلوگیری کنند.

۱. عوامل موثر بر قیمت ساخت و خرید بیس پلیت

ازآنجایی‌که بیس پلیت از ورق سیاه فولادی تولید می‌شود، قیمت پایه آن مستقیماً تابع وزن قطعه و نرخ روز ورق در بازار آهن است. وزن صفحه ستون از حاصل‌ضرب «طول (متر) × عرض (متر) × ضخامت (میلی‌متر) × چگالی فولاد (۷.۸۵)» به دست می‌آید. با این حال، فاکتورهای زیر قیمت نهایی قطعه را تعیین می‌کنند:

  • گرید و کارخانه تولیدکننده ورق: ورق‌های فولاد مبارکه اصفهان، اکسین اهواز یا کاویان به دلیل کیفیت متالورژیکی یکنواخت و دقت ضخامت، قیمت متفاوتی نسبت به ورق‌های متفرقه دارند. همچنین ورق ST52 قیمت بالاتری نسبت به ST37 دارد.
  • نوع فرآیند برش‌کاری و سوراخ‌کاری: برش‌کاری با دستگاه CNC هوابرش، پلاسما یا لیزر و سوراخ‌کاری با دریل رادیال یا مگنت، دقت بسیار بالاتری نسبت به برش دستی و پانچ سنتی دارد و اجرت خدمات آن به قیمت ورق پایه اضافه می‌شود.
  • پکیج کامل اتصالات: در بسیاری از پروژه‌ها، پیمانکاران ترجیح می‌دهند کل مجموعه شامل ورق پانچ‌شده، انکربولت‌های خم‌کاری و رزوه‌شده، ورق‌های سخت‌کننده (استیفنر)، مهره، واشر و شابلون را به صورت یکجا سفارش دهند. در این شرایط، استعلام قیمت صفحه ستون کامل از شرکت فولاد شاهان، علاوه‌بر حذف پرت بار (پِرت ورق در برش‌کاری)، هزینه حمل‌ونقل و زمان تامین از چندین کارگاه مجزا را به حداقل می‌رساند.

۲. هزینه نقشه‌برداری، جانمایی و اجرت نصب کارگاهی

هزینه پیاده‌سازی آکس و جانمایی صفحه ستون توسط تیم نقشه‌برداری به تعداد ستون‌ها، متراژ زمین، پیچیدگی هندسی پلان و موقعیت جغرافیایی پروژه بستگی دارد. در سال جاری، تعرفه پایه نقشه‌برداری و جانمایی با دوربین توتال استیشن برای پروژه‌های متعارف شهری (تا ۱۰ ستون) از یک نرخ پایه مشخص آغاز شده و به ازای هر ستون اضافه، مبلغ معینی به آن افزوده می‌گردد. همچنین اجرت نصب بیس پلیت، شابلون‌گذاری و گروت‌ریزی یا به صورت آیتم مستقل (بر حسب تعداد یا کیلوگرم) و یا به عنوان بخشی از قرارداد کلی ساخت و نصب اسکلت فلزی محاسبه می‌شود.

پرسش‌های متداول در مورد آموزش نصب صفحه ستون

جانمایی صفحه ستون فرآیند انتقال مختصات دقیق مرکز ستون‌ها و محل استقرار بیس پلیت و انکربولت‌ها از روی نقشه سازه به روی فونداسیون با دقت میلی‌متری است. این عملیات در دو مرحله انجام می‌شود: یک‌بار پیش از بتن‌ریزی فونداسیون برای فیکس کردن شابلون و بولت‌ها، و بار دوم پس از بتن‌ریزی برای نصب و رگلاژ نهایی بیس پلیت‌های اصلی.
هرگونه خطای زاویه‌ای یا جابه‌جایی خطی در نصب صفحه ستون باعث برهم خوردن آکس‌بندی سازه، ایجاد خروج از مرکزیت بار (لنگر ناخواسته بر فونداسیون)، عدم تطابق طول تیرهای پیش‌ساخته در طبقات، کج شدن ستون‌ها و بروز مشکلات حقوقی با املاک مجاور و شهرداری می‌شود.
جانمایی بولت پیش از بتن‌ریزی پی و با هدف تعیین موقعیت دقیق میل مهارها در شبکه آرماتور (به کمک شابلون) صورت می‌گیرد؛ در حالی که جانمایی صفحه ستون پس از بتن‌ریزی فونداسیون انجام شده و شامل کنترل مجدد آکس‌ها، تنظیم کد ارتفاعی (Z) و تراز کردن افقی ورق اصلی بر روی بولت‌هاست.
در روش دستی، ابتدا یک خط مبنا (خط پروژه یا دیوار همسایه) انتخاب می‌شود، سپس با قرائت فاصله طولی و عرضی مرکز هر ستون از روی نقشه و ایجاد زاویه ۹۰ درجه (با قاعده ۳-۴-۵)، ریسمان‌کشی انجام شده و محل تقاطع ریسمان‌ها با شاقول به روی فونداسیون منتقل می‌گردد. این روش به دلیل خطای کشش متر و ناترازی زمین، برای پروژه‌های بزرگ یا زمین‌های قناس دقت کافی ندارد.
در این روش، مختصات (X, Y) مرکز یا گوشه‌های هر بیس پلیت از فایل اتوکد استخراج و وارد دوربین توتال استیشن می‌شود. نقشه‌بردار با استقرار دوربین بر روی نقاط ایستگاهی ثابت، با دقت کمتر از ۲ میلی‌متر محل دقیق هر صفحه و کد ارتفاعی آن را با لیزر یا منشور روی پی مشخص می‌کند.
صفحه ستون جوشی به اتصالی گفته می‌شود که در آن پروفیل ستون فولادی به وسیله جوش (نفوذی یا گوشه) در کارخانه یا کارگاه به بیس پلیت متصل می‌گردد. برخلاف تصور عمومی، صفحه ستون جوشی نیز برای اتصال به بتن فونداسیون و تحمل نیروهای کششی و برشی، الزاماً به انکربولت‌های مهاری نیاز دارد.
به دلیل وزن سنگین بیس پلیت اصلی و ضرورت ویبره کردن کامل بتن و خروج هوا از زیر محل ستون هنگام بتن‌ریزی فونداسیون، از ورق سبک‌تری به نام شابلون (با ضخامت ۶ تا ۸ میلی‌متر و سوراخ میانی ۱۵ سانتی‌متری) استفاده می‌شود تا آرایش بولت‌ها در حین بتن‌ریزی بدون کوچک‌ترین تغییر حفظ شود.
هواگیری به منظور خروج کامل هوای محبوس در هنگام گروت‌ریزی انجام می‌شود و شامل دو روش است: اول، ایجاد سوراخ هواگیری در مرکز بیس پلیت و ضربه زدن با چکش به روی ورق تا زمان خروج گروت از سوراخ؛ دوم، عبور دادن دو زنجیر یا کابل به صورت متقاطع از زیر صفحه و حرکت دادن آن‌ها در حین تزریق گروت.
حداکثر ضخامت مجاز گروت سیمانی خالص در یک لایه ۷.۵ سانتی‌متر است. برای ضخامت‌های بیشتر، جهت جلوگیری از ترک‌های حرارتی و افت مقاومت، باید با تایید مهندس محاسب یا گروت را در چند لایه (به فاصله ۶ ساعت) اجرا کرد و یا طبق دستورالعمل تولیدکننده، سنگ‌دانه شکسته شسته‌شده (شن نخودی استاندارد) به طرح اختلاط گروت اضافه نمود.
سامانه شمیم (شبکه ملی یکپارچه ملک و کاداستر) شبکه ایستگاه‌های مرجع دائمی سازمان ثبت است که مختصات دقیق جهانی (UTM) حدومرز ملک را با گیرنده‌های GPS دوفرکانسه مشخص می‌کند و سامانه ساغر نیز مربوط به ثبت اسناد غیررسمی اراضی است. در ابتدای پروژه، حدود اربعه زمین با سامانه شمیم میخ‌کوبی می‌شود و سپس آکس‌بندی صفحه ستون‌ها در داخل این مرز قانونی با دوربین توتال استیشن پیاده‌سازی می‌گردد.
نظرتان راجع به این نوشته

شاید این نوشته نیز مورد علاقه شما باشد

دیدگاه کاربران در رابطه با
راهنمای جامع و گام‌به‌گام نصب صفحه ستون (بیس پلیت) در سازه‌های فولادی
محصولات فولاد شاهان
بستنباز کردن